File:沉默 (Silence) // Protocol 01

மௌனம் என்பது வெறும் அமைதி அல்ல… அது ஒரு போர் தந்திரம்!

“அடிபட்டா கத்தணும்.. ஆனா நீ ஏன் அமைதியா இருக்க?!” - நம்மில் பலரும் கேட்டிருக்கக்கூடிய அல்லது அனுபவித்திருக்கக்கூடிய ஒரு கேள்வி இது. ஒரு மனிதன் காயமடையும்போது, அவன் பேச வேண்டிய வார்த்தைகளை விட, அந்தச் சூழலில் அவன் கடைபிடிக்கும் மௌனம் (Silence) அதிக அர்த்தங்களைச் சொல்லும்.

பொதுவாக, நாம் கோபத்தையோ வருத்தத்தையோ வெளிப்படுத்தச் கத்துகிறோம், அழுகிறோம். ஆனால், ஒரு குறிப்பிட்ட ரக மனிதர்களுக்கு ஒரு விசித்திரமான பழக்கம் உண்டு. அவர்கள் அதிகமாகக் காயப்பட்டால், திடீரென்று ஒரு “இருட்டு அறைக்குள்” சென்று விடுவார்கள். ஒரு வார்த்தை பேச மாட்டார்கள். இதைத்தான் நாம் “Emotional Shutting Down” என்று சொல்கிறோம்.

ஏன் இப்படி நடக்கிறது? இது ஒரு பலவீனமா? அல்லது இது ஒரு நுணுக்கமான தற்காப்பு தந்திரமா? வாருங்கள், உளவியல் ரீதியான இந்த ரகசியங்களை நம்முடைய ‘Naleenam’ ஸ்கிராப்புக் (Scrapbook) மூலம் அலசுவோம்.

1. உணர்ச்சிக் கசிவுகளைத் தடுத்தல் (Emotional Leaks Protection)

நாம் கோபமாகவோ அல்லது காயமாகவோ இருக்கும்போது, நாம் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் நம்முடைய பலவீனத்தை அடுத்தவர்களுக்குக் காட்டும். ஒரு போர் வீரனைப் போல, இந்தத் தருணத்தில் அந்த நபர் தன் உணர்ச்சிகள் வெளியே கசியக்கூடாது என்று நினைக்கிறார்.

நீங்கள் ஒரு கிழிந்த பழைய பையைப் பார்த்திருப்பீர்கள். அதில் ஒரு பொருளைப் போட்டால் அது கீழே விழுந்துவிடும். அவ்வாறே, காயப்பட்ட மனமும் அந்த நேரத்தில் கிழிந்திருக்கக்கூடும். அங்கு பேசப்படும் வார்த்தைகள் இன்னும் அதிகமான காயங்களுக்கு வழிவகுக்கும். மௌனம் என்பது அந்தத் துவாரத்தை மறைக்க உதவும் ஒரு ‘Territorial Tape’ போன்றது.

Subject: The Glass Shield

2. சிறுவயது காயங்களின் “ஸ்கிரிப்ட்” (Childhood Core Memories)

பலருக்கும் இந்த மௌனம் என்பது அவர்கள் வளர்ந்த விதம் கொடுத்த ஒரு பரிசு (அல்லது தண்டனை). சிறுவயதில் நீங்கள் உங்கள் கருத்துக்களைச் சொல்லும்போது, உங்கள் பெற்றோர் அல்லது ஆசிரியர்கள் “அமைதியா இரு!”, “எதிர்த்து பேசாதே!” என்று அதட்டியிருக்கலாம். அல்லது உங்கள் அழுகைக்குப் பின்னாலிருந்த காரணத்தை யாரும் கவனித்திருக்க மாட்டார்கள்.

இந்தக் கட்டத்தில், “நாம் பேசினால் எதுவும் மாறப்போவதில்லை” என்ற ஒரு எண்ணம் ஆழ்மனதில் பதிந்துவிடும். “பேசி என்ன பயன்?” (What’s the point in talking?) என்ற இந்த எண்ணம்தான் வளர்ந்த பிறகும், அவர்கள் காயப்படும்போது அவர்களை மௌனமாக்குகிறது. இது ஒரு வகையான Adaptive Survival Strategy.

3. ஆக்ரோஷமான கவனிப்பு (Tactical Observation)

இது மிகவும் சுவாரஸ்யமான ஒன்று. காயப்பட்ட நபர் அமைதியாக இருக்கும்போது, அவர் உங்களைக் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறார் என்று அர்த்தம். அவர் தனது ஆற்றலை (Energy) வீணாகக் கத்திக் குறைக்காமல், தன் எதிரில் இருப்பவர் எவ்வளவு தூரம் செல்கிறார், அவர் என்ன பேசுகிறார், அவரது அடுத்த படி என்னவாக இருக்கும் என்பதை ஒரு சதுரங்க வீரரைப் போலக் கணக்கிடுகிறார்.

இந்த மௌனத்தை ஒரு “தேடுதல் வேட்டை” என்று சொல்லலாம். உங்களைப் பற்றி நீங்கள் அறியாத உண்மைகளை, அவர்கள் தங்கள் மௌனத்தின் மூலம் கண்டறிந்துவிடுவார்கள். அமைதியான மனிதர்களிடம்தான் அதிக தகவல்கள் (Data) இருக்கும்!

"Module: Internalized Silence"

4. தானாகவே சரிசெய்தல் (The Self-Repair Loop)

காயப்பட்ட ஒரு இயந்திரம் எப்படி இயங்காமல் நின்றுவிடுமோ, அதுபோலவே மனித மனமும் தன்னைத் தானே ‘Repair’ செய்துகொள்ள ஒரு கால அவகாசம் எடுக்கிறது. மௌனம் என்பது அந்தச் சீரமைப்புப் பணியின் நேரமாகும்.

அவர்கள் பேசாததற்கு காரணம் உங்கள் மேல் வெறுப்பு இருக்கலாம், ஆனால் அதைவிட அதிகமாக, அவர்கள் தங்களுக்குப் புரியாத அந்த வலியைக் கண்டறிய முயல்கிறார்கள். அவர்களுக்குள் நடக்கும் ஒரு “Internal Dialogue” க்காக உலகத்துடனான தொடர்பைத் துண்டித்துக் கொள்கிறார்கள்.

முடிவுரை: மௌனம் உங்கள் பலவீனமா?

நிச்சயமாக இல்லை! நீங்கள் காயப்படும்போது மௌனமாவதற்குப் பின்னால் ஒரு நீண்ட வரலாறு (Story) இருக்கிறது. அது உங்களைக் காப்பதற்கான ஒரு உத்தி. ஆனால், ஒரு விஷயத்தை நினைவில் கொள்ளுங்கள்:

[!IMPORTANT]

The Danger Zone: மௌனம் ஒரு சுவராக இருப்பது வரை பாதுகாப்பு, ஆனால் அதுவே ஒரு சிறையாக மாறிவிடக்கூடாது. வலியை மறைக்கப் பயன்படுத்தும் மௌனம், கடைசியில் உங்களை உலகத்திடமிருந்து தனிமைப்படுத்தி விடக்கூடும்.

அடுத்த முறை நீங்கள் காயப்பட்டு மௌனமானால், பயப்பட வேண்டாம். அது உங்கள் மனது உங்களைக் காக்கும் விதம். ஆனால், சரியான நபர் வந்தவுடன் அந்த மௌனத்தை உடைத்து, உங்கள் ரகசியங்களை அவரிடம் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள்.

மௌனம் என்பது ஒரு நிழல். சூரியன் வரும்போது அது மறைந்துதான் ஆகவேண்டும்.